Przykład 14: kancelaria i agent dokumentów pod kluczem

W kancelarii wygodny agent potrafi być szczególnie niewygodnym problemem. Jedno polecenie „podsumuj akta” może obejmować dane wielu osób, strategię klienta i informacje objęte tajemnicą. Najpierw trzeba ustalić granice, dopiero potem skrócić pracę.

Sensowny przykład to asystent porządkujący wewnętrzny materiał: indeks dokumentów, chronologia, wyszukiwanie fragmentów i pytania do uzupełnienia. Nie jest to automatyczna porada dla klienta ani samodzielne przygotowanie pisma do wysłania.

#Środowisko i dostęp przed funkcjami

• Osobne sprawy i uprawnienia zespołu bez wspólnej wyszukiwarki „dla wszystkich”.
• Kontrolowana lista dostawców i miejsc przetwarzania.
• Retencja: dokument, transkrypcja, prompt, wynik i logi.
• Zakaz używania materiału do trenowania, jeśli nie ma wyraźnej podstawy i zgody.
• Szyfrowanie, rejestr dostępu i procedura incydentu.

Samo hasło „model lokalny” nie rozwiązuje wszystkiego. Nadal trzeba zabezpieczyć kopie, indeks wyszukiwania, aktualizacje, kopię zapasową i dostęp administratora. Prywatność jest właściwością całego systemu.

#Chronologia z odsyłaczem do strony

Agent może zbudować oś zdarzeń, ale każda data powinna wskazywać dokument i stronę. Jeżeli data jest niejasna, trafia do osobnej listy. Model nie może wybierać najbardziej prawdopodobnej kolejności tylko po to, żeby chronologia wyglądała ładnie.

#Trzy typy odpowiedzi

#Testy przed dostępem do prawdziwej sprawy

Użyj materiału syntetycznego. Sprawdź, czy osoba z innej sprawy nie otrzyma fragmentów, czy dokument usunięty znika z indeksu i czy instrukcja ukryta w załączniku nie potrafi wywołać narzędzia. OWASP wskazuje, że RAG nie eliminuje prompt injection.

#Odpowiedzialność zostaje przy profesjonalistach

Mierz czas odnalezienia dokumentu, kompletność chronologii i liczbę błędnych powiązań. Nie mierz „jakości porady” na podstawie płynności tekstu. Pismo, strategia i ocena prawna przechodzą przez osobę uprawnioną do ich przygotowania.

Dobry asystent kancelaryjny jest dyskretny również w działaniu: pobiera mało, pokazuje źródło, zapisuje tylko to, co potrzebne, i często odpowiada „nie wiem”. W pracy z poufnymi dokumentami to zaleta, nie słabość modelu.